• Powrót
• 02-10-09
  (relacja z I próby czytanej)
• 16-10-09
  (zdjęcia z próby)
• 03-11-09
  (relacja z próby)
• 18-11-09
  (relacja ze spotkana w SWoT)
• 25-11-09
  (zdjęcia z próby)
• 25-11-09
  (wideo z próby)
  
  
• 04-12-09
  (zdjęcia z próby)
• 11-12-09
  (zdjęcia z próby otwartej)
• 15-12-09
  (zdjęcia z próby gen. I)
• 15-12-09
  (wideo z próby gen. I)
• 16-12-09
  (zdjęcia z próby gen. II)
• 18-12-09
  (zdjęcia z premiery)

   

• reżyseria
  Grzegorz Kempinsky
• scenografia
  Barbara Wołosiuk
• asystent reżysera
  Dariusz Chojnacki
  
• występują
  Bartłomiej Błaszczyński
  Grzegorz Przybył / Przemysław Wasilkowski
  (gościnnie)
  Dariusz Chojnacki
  Karina Grabowska
  Katarzyna Dudzińska
  (gościnnie)
  Dominika Dzierżęga
  (Studium Aktorskie)

premiera:
18 grudnia 2009 r.
Scena Kameralna

Sponsorzy premiery:





Patronat medialny:

(Play it again, Sam)
przekład: Grażyna Dyksińska, Jerzy Siemasz

Znajdującemu się w depresji bohaterowi usiłuje pomóc zaprzyjaźnione małżeństwo. Linda pracuje jako modelka, Dick jest wiecznie zajętym biznesmenem. Umawiają Felixa ze znajomymi dziewczynami, jednak kolejne randki kończą się fiaskiem. Pewnej nocy, ku konsternacji obojga, Linda i Allan lądują wspólnie w łóżku. Trójkąt miłosny znajdzie rozwiązanie w scenie będącej parodią zakończenia Casablanki.

Woody Allen, właśc. Allan Stewart Königsberg (ur. 1 grudnia 1935 w Nowym Jorku) - amerykański scenarzysta, reżyser, aktor, muzyk, producent i kompozytor.
Znany jako twórca "intelektualnej komedii". Jest jednym z najbardziej uznanych amerykańskich reżyserów. Jego filmy (wszystkie tworzone w technice monofonicznej) bazują na literaturze, seksualności, filozofii, psychologii, jego żydowskim pochodzeniu, filmie europejskim i Nowym Jorku, gdzie przeżył on całe swoje życie.
Jest klarnecistą jazzowym. Jego występy jako klarnecisty w Europie były przedmiotem filmu dokumentalnego Wild Man Blues. 28 grudnia 2008 wystąpił z zespołem Woody Allen and his New Orleans Jazz Band w warszawskiej Sali Kongresowej.
Studiował krótko na wydziale filmowym Uniwersytetu Nowojorskiego. Debiutował w filmie w 1965 roku, występując w komedii Co nowego, koteczku? Clive'a Donnera. W 1966 dokonał przeróbki japońskiej komedii sensacyjnej Kokusai himitsu keisatsu: Kagi no kagi (What's Up, Tiger Lily?). W 1969 zadebiutował jako reżyser filmowy parodią filmu gangsterskiego Bierz forsę i w nogi.
Zdobywca 136 nagród filmowych - w tym trzykrotnie otrzymał Oscara, za reżyserię (Annie Hall) i scenariusz (Annie Hall, Hannah i jej siostry). Oprócz tego kilkunastokrotnie do tej nagrody nominowany (w tym 13-krotnie za scenariusz - najwięcej w historii).
W 2002 podczas festiwalu filmowego w Cannes, jako drugi reżyser w historii (po Ingmarze Bergmanie) otrzymał "Palmę palm" za "specjalne osiągnięcia".
źródło: Wikipedia