|
WYDARZENIAMaj 2010powrót |
W latach 2010-1016, każdego roku na przełomie maja i czerwca, Teatr Śląski zapraszać będzie uznane, o wysokim poziomie artystycznym teatry europejskie aby poprzez prezentację wybitnych przedstawień oraz związane z nimi sesje, dyskusje i wystawy przybliżyć śląskiej publiczności specyfikę i problemy rozmaitych regionów Europy. Jednocześnie zespół Teatru Śląskiego będzie promował swój repertuar, a tym samym potencjał kulturowy Śląska występując gościnnie na scenach teatrów zapraszanych w ramach projektu.
24.05.2010 Hungarian Theatre z Cluj (Rumunia) - „Born for never” Andrasa Visky
Teatr Węgierski z Cluj założony został w 1972 roku i był pierwszym węgierskim zespołem teatralnym w Transylwanii. Jest on nie tylko ważną instytucją dla społeczności węgierskiej w Rumunii, ale jedną z najważniejszych instytucji teatralnych w całym kraju. Obecnie to jedyny węgierskojęzyczny członek Unii Teatrów Europy i jeden z najlepszych teatrów w Rumunii.
25.05.2010 Teatr Petra Bezruče z Ostravy (Czechy) - „Dzika kaczka” Henryka Ibsena Ostrawski teatr imienia Petra Bezruče (wybitnego pisarza czeskiego z przełomu XIX i XX wieku) rozpoczął swoją działalność w 1945 roku. Wielokrotnie z dużymi sukcesami gościł w Pradze oraz poza granicami kraju ( m.in. w Polsce, Austrii, Włoszech, Rumunii) Ze sceną tą współpracowali również polscy realizatorzy - Doman Nowakowski i Andrzej Celiński. Teatr odzwierciedla i czerpie inspiracje artystyczne ze swojego położenia geograficznego na styku trzech kultur.
„Dzika kaczka” Henryka Ibsena. Akcja słynnej sztuki dziewiętnastowiecznego dramaturga skandynawskiego została w spektaklu reżyserowanym przez Jana Mikulaška przeniesiona w czasy współczesne. Efektowna scenografia i wyrazista, prawie ekspresjonistyczna gra aktorów są wielkimi atutami tego przedstawienia.
"Iwona, księżniczka Burgunda" - sztuka wywodząca się ze schematów farsowych, została opublikowana na łamach "Skamandra" w 1938 r. (tę datę podaje prof. Jan Błoński, redaktor naukowy "Dzieł" Gombrowicza, on sam w rozmowach z Dominique de Roux wymienił rok 1935); dwadzieścia lat później ukazała się w wydaniu książkowym. Sztuka rozgrywa się na dworze królewskim, przy czym miejsce akcji i postaci potraktowane są dość umownie. Są właściwie pretekstem - choć również znaczącym - do specyficznie Gombrowiczowskiego wykładu z antropologii, psychologii, socjologii. Oczywiście, nie jest to wykład obiektywny, raczej rozpisana na głosy przypowieść, w której autor stara się odsłonić mechanizmy tworzące tożsamość ludzi, a ściślej - przez cały czas ją kwestionujące. Centralnymi postaciami są Król Ignacy, Królowa Małgorzata oraz ich syn, Książę Filip, który zaręcza się z nieapetyczną, niewydarzoną i całkowicie pozbawioną seksapilu Iwoną. (...) 20 i 21 maja 2010, godz. 19.00 - Duża Scena
"Mleczarnia" jest rejestracją niespodziewanego spotkania w izbie wytrzeźwień, dwóch pięćdziesięciolatków, którzy kiedyś dzieciństwo i młodość spędzili na tych samych ulicach miasta, w dzielnicy cieszącej się złą sławą. Nie widzieli się trzydzieści lat. Kiedyś byli najlepszymi przyjaciółmi, podzieliła ich miłość do tej samej kobiety. Teraz wracają do starych czasów budując przed oczami widzów świat pełen niezwykłych postaci - kumpli, dziewczyn, samochodów i żaglowców. Mężczyzn dzieli wykształcenie, pozycja, wrażliwość i minione trzydzieści lat, łączy odżywająca znów przyjaźń, nieobecna kobieta i nieistniejący już świat starej dzielnicy. Akcja sztuki rozgrywa się w autentycznej scenerii ulic jednej z dzielnic Sosnowca i w dużej mierze jest historią życia jej mieszkańców. 20 i 21 maja 2010, godz. 18.30 - Scena Kameralna
Witold Pałka - urodzony 5 listopada 1928 roku na Górnym Śląsku w Małej Dąbrówce. W 1945 r. został przyjęty do Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie, które ukończył w 1947. W tym samym roku rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Malarstwa. Studiował w pracowniach profesorów: Eugeniusza Eibischa, Jerzego Fedkowicza oraz Wacława Taranczewskiego. Dyplom otrzymał w 1953. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Rady Artystycznej Malarzy w Zarządzie Okręgu ZPAP w Katowicach. Był członkiem Grupy" arkat" w latach 1965-1967. Mieszka i pracuje w Katowicach. W styczniu 2008 otrzymał zaszczytne wyróżnienie - Srebrny Medal GLORIA ARTIS.
20.05.2010 - gościem lekcji teatralnej była rodzina Libora Hopy (14 lat, uczeń ZUŠ Vladislava Vančury) z Czech laureata III miejsca w IV Międzynarodowym Konkursie Plastycznym pt. "Żywiołaki" organizowanym przez MDK "KOSZUTKA". ![]()
18 maja 2010r. o godz. 12.00, z okazji przypadającej tego dnia 90 rocznicy urodzin Jana Pawła II, w Teatrze Śląskim rozpoczął się „MARATON CZYTANIA DZIEŁ JANA PAWŁA II”. Osobą rozpoczynającą Czytanie był Jego Ekscelencja Arcybiskup Metropolita Katowicki, dr teologii Damian Zimoń. W Maratonie uczestniczyły różne miasta regionu, aby zakończyć to wydarzenie 22 maja uroczystym koncertem w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu, inaugurującym III Metropolitarne Święto Rodziny. Przeprowadzenie „Maratonu...” było ostatnią inicjatywą Wicemarszałek Senatu Krystyny Bochenek.
Jeden z najwybitniejszych współczesnych polskich dramatopisarzy, a jednocześnie reżyserów teatralnych i filmowych, twórca znakomitych spektakli: Bułhakow, Kraina kłamczuchów i Całe życie głupi, z wielkim powodzeniem prezentowanych w ostatnich latach na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego powraca znów w podwójnej roli – jako autor i reżyser – podejmując swoje ulubione tematy, których kanwą są autentyczne wydarzenia historyczne. Tym razem jest to pasjonująca opowieść o mało znanym, a dzięki temu wręcz sensacyjnym fakcie – o trwającej pięć miesięcy wizycie francuskiego filozofa i pisarza Denisa Diderota, autora słynnego Kubusia Fatalisty i jego pana na dworze carycy Katarzyny II w 1774 roku. Ta świetnie napisana sztuka, łącząca gruntowną wiedzę filozoficzną i historyczną z ogromnym, właściwym autorowi poczuciem humoru i dramaturgiczną perfekcją, opowiada o konflikcie wewnętrznym niezależnego duchowo myśliciela skonfrontowanego z mechanizmami opresywnej władzy. W dramacie Wojtyszki ścierają się ze sobą dwa całkowicie nieprzystawalne światy – jasna, przepojona duchem Oświecenia Francja i mroczna, tajemnicza, niebezpieczna Rosja. Ale nie tylko – sztuka opowiada też o odwiecznej wojnie intelektu i zmysłów, męskości i kobiecości, racjonalizmu i erotyzmu, a przede wszystkim daje możliwość uczestniczenia w spotkaniu postaci, których atrakcyjność nie wymaga żadnej rekomendacji – wielkiego filozofa-encyklopedysty i owianej aurą skandali carycy – od stuleci nieprzerwanie fascynującej i inspirującej artystów.
|